Prowadź każdą kroplę
Nawadnianie kroplowe rozwiązuje znany problem: jeden koniec grządki jest przemoczony, drugi spękany, a liście poparzone tam, gdzie w południe trafił je zraszacz. Dostarczając odmierzoną ilość wody do podstawy każdej rośliny, nawadnianie kroplowe zużywa mniej wody i utrzymuje liście suche. Ten przewodnik buduje system zasilany z kranu część po części, testuje go wiadrem i stoperem, a następnie dodaje automatykę z zabezpieczeniami, które zakładają, że kiedyś coś pójdzie nie tak.
Zacznij od kranu
Każda część na początku systemu ma swoje zadanie. Zabezpieczenie przed cofaniem wody zapobiega przedostawaniu się wody ogrodowej z nawozami z powrotem do instalacji wody pitnej, gdy ciśnienie w sieci spadnie. W Wielkiej Brytanii Water Supply (Water Fittings) Regulations 1999 wymagają zabezpieczenia dopasowanego do ryzyka, a podwójny zawór zwrotny jest typowym wyborem dla systemu ogrodowego zasilanego wężem; w USA lokalne przepisy instalacyjne zwykle wymagają zaworu typu hose bib vacuum breaker lub podobnego urządzenia.
Następnie filtr, około 120–150 mesh, ponieważ przelotki emiterów są bardzo małe, a drobiny je zatykają. Potem reduktor ciśnienia: kran domowy często daje 2–4 bary, a większość elementów kroplowych najlepiej pracuje przy 1–2 barach.
Lista narzędzi i ich przeznaczenie
- Podwójny zawór zwrotny – chroni instalację wody pitnej
- Filtr siatkowy – nie dopuszcza drobin do emiterów
- Reduktor ciśnienia – utrzymuje elementy kroplowe w zakresie pracy
- Rura główna 16 mm (lub 1/2 cala w USA) – przenosi główny przepływ
- Mikrorurka 4 mm i złączki kolczaste – zasilają poszczególne rośliny
- Przebijak, zaślepki końcowe i korki awaryjne – do czystych połączeń i pomyłek
Sprawdź, ile daje Twój kran
Przed zakupem emiterów wykonaj test z wiadrem. Otwórz kran na pełną moc przez filtr i reduktor i zmierz, ile czasu zajmuje napełnienie wiadra o pojemności 10 litrów. Jeśli zajmuje to 40 sekund, zasilanie wynosi 15 litrów na minutę, czyli 900 litrów na godzinę. Sumaryczny przepływ wszystkich emiterów w jednej strefie utrzymuj poniżej około trzech czwartych tej wartości, aby ciśnienie utrzymało się na końcu linii.
Emitery określa się w litrach na godzinę. Kroplowniki z kompensacją ciśnienia o wydajności 2 l/h lub 4 l/h dają ten sam przepływ na długiej lub pochyłej linii. Taśma kroplująca z emiterami co 30 cm nadaje się do rzędów warzyw, a regulowane mikrozraszacze do siewek, gdzie korzenie są płytkie i rozległe.
Niech sterownik decyduje, ale w określonych granicach
Najprostszym sterownikiem jest bateryjny programator na kranie od marek takich jak Gardena, Hozelock czy Orbit. Jest niezawodny, tani i nie wymaga okablowania. Samodzielny sterownik warto zbudować, gdy chcesz, by podlewanie reagowało na skalibrowany czujnik wilgotności gleby.
Typowa konstrukcja wykorzystuje ESP32, moduł przekaźnika lub MOSFET oraz zawór elektromagnetyczny 12 V DC normalnie zamknięty. Normalnie zamknięty ma znaczenie: gdy zabraknie zasilania, zawór się zamknie. Na cewce zaworu DC zamontuj diodę zwrotną, która chroni elektronikę. Wiele domowych zaworów nawadniających, na przykład marek Rain Bird i Hunter, pracuje na 24 V AC i wymaga odpowiedniego transformatora.
Wpisz zabezpieczenia awaryjne do kodu: twardy maksymalny czas pracy, okno podlewania (wczesny ranek), minimalną przerwę między cyklami oraz regułę, że błąd czujnika blokuje podlewanie. Elektronikę trzymaj ponad ziemią, w wentylowanej obudowie, a nie w skrzynce zaworu, która zalewa się wodą.
